Privacy doe je alleen én samen

Privacy is iets dat je primair voor jezelf doet, totdat je op het punt komt dat je met gegevens van anderen aan de slag gaat. Van het delen van een familiefoto tot aan het invoeren van een geboortedatum van een ander, privacy doe je niet alleen voor jezelf.

Hoe hard je ook werkt aan je eigen privacy, je kunt niet zonder de hulp van anderen. Denk aan een webshop die net iets teveel informatie van je verlangt om jouw bestelling te kunnen verwerken. Natuurlijk kun je dan ergens anders bestellen, of besluiten om bij je favoriete webwinkel wat tegengas geven. Dat kan zijn door ze een bericht te sturen of mogelijk zelfs informatie opzettelijk foutief invullen, om een duidelijk signaal af te geven. Want ik geloof niet dat jij echt op 1 januari 1885 bent geboren.

Van passief naar actief

Privacy is een actieve bezigheid. Sommige maatregelen zijn wellicht passief, maar de meesten daar dien je zelf iets voor te doen. Bijvoorbeeld het minimaliseren van het aantal online accounts. Wie overal een online account zomaar aanmaakt, doet niet aan data-minimalisatie. Bewust(er) zijn met de acties die je doet, of juist niet doet, dat is een actieve bezigheid. Dat klinkt alsog het veel werk is, maar vaak valt het wel mee. Zo zou je ervoor kunnen kiezen om, waar het kan, als ‘gast’ af te rekenen. Pas als je er voor een derde keer besteld, dat je dan een account aanmaakt.

Een ander punt is het actiever worden om kennis te delen. Zoals gezegd is privacy iets dat je voor jezelf doet, maar ook voor anderen. Tevens heb je ook hulp nodig om jouw gegevens te beschermen. Zo kun je je ouders, kinderen, kennissen of vrienden vragen om voortaan niet zomaar meer die vakantiefoto’s online te zetten. In plaats daarvan op een besloten systeem, of mogelijk zelfs ze aanbieden met behulp van self-hosting.